بلاگ

تکثیر لیسیانتوس 

آسانترین راه تکثیر این گیاه از طریق کاشت بذر است. بذرهای این گیاه را در سطح بستر کاشت پخش می کنیم. از پیت ماس + ورمی کولایت و یا پرلیت و یا هر ترکیب سبک دیگری که توانایی حفظ مقداری رطوبت را دارد می توان برای کاشت بذرها استفاده کرد. بذرها را نباید با خاک پوشاند زیرا به وجود نور (به شکل بهینه ۵  ساعت نور در محیط) برای جوانه زنی نیاز دارد. می توان سطح گلدان را با لایه ای پلاستیک شفاف پوشاند و گلدان را در مکانی روشن اما به دور از نور مستقیم آفتاب قرار داد. اگر در محیط داخل خانه و در طی زمستان نسبت به کاشت بذرها اقدام کردید می توان از نور مصنوعی استفاده کرد بدین صورت که از لامپهای مهتابی که در فاصله حدود ۵ سانتیمتری از سطح کاشت قرار گرفته اند به مدت ۱۶ ساعت در طی روز استفاده کرد.

دمای مناسب برای جوانه زنی بذرها:

دمای ۲۴_۲۰ درجه به جوانه زنی بذرها کمک می کند.اما بعد از اینکه بذرها جوانه زدند بهتر است اول : پلاستیک موجود بر روی سطح گلدان را برداشت و دوم : گلدان محتوی گیاهان جوان را به مکانی با  دمای ۱۸_۱۵ درجه منتقل کرد زیرا دمای بیشتر و محیط گرم بخصوص در فصل هایی از سال که هنوز نور کم است و به اصطلاح روزها کوتاه هستند ، می تواند موجب رشد نامناسب گیاهان جوان و بلند شدن بیش از اندازه آنان شود. البته نباید اجازه داد که دما به کمتر از ۱۵ درجه نزول کند. برای آبیاری نیز میتوان از زمان کاشت بذرها تا زمان سبز کردن آنان از روش غبارپاشی آب استفاده کرد تا بذرها در سطح خاک جابجا نشوند.

نکته:

در بهترین شرایط رشد، جوانه زنی بذرها در حدود دو هفته طول میکشد.  بعد از جوانه زنی بذرها و ظاهر شدن چند برگ می توان برنامه کوددهی گیاهان جوان را بخصوص با کودهایی که حاوی کلسیم هستند شروع کرد مثلا فرمول ۱۳-۲-۱۳ البته با نصف غلظت معمول.

کاشتن گیاه در فضای آزاد:

اگر می خواهید که گیاه را در فضای آزاد بکارید باید صبر کنید که خطر آخرین سرمای بهاره نیز برطرف بشود. و بعد نسبت به کاشت بذرها در خاک باغچه اقدام کنید. از زمان کاشت تا گلدهی حدود ۵_۴ ماه میتواند طول بکشد. بنابراین می توان با کاشتن بذرها ۸_۶ هفته قبل از اتمام زمستان در محیط محافظت شده و درون خانه ، گلدهی آنان را در فضای باز جلو انداخت . گیاهان کوچک در فضای خانه از بذرها می‌رویند و بزرگ می‌شوند و سپس بعد از فرارسیدن بهار و رفع سرمای دیررس بهاره نسبت به انتقال این گیاهان جوان به محیط بیرون اقدام می کنیم. گیاهان جوان در زمان انتقل باید حداقل ۴_۳ جفت برگ داشته باشند.

نکته:

البته توجه داشته باشید که اصولا لیسیانتوس به جابجا شدن حساس است بنابراین بهتر است که از همان ابتدا گیاهان را در گلدانهای کوچک و مستقل تکثیر کرد و کاشت تا در زمان درآوردن از بستر کاشت اولیه و انتقال به بستر باغچه یا گلدانهای بزرگتر، ریشه های این گیاه کمتر آسیب ببیند. همچنین اگر تمایل دارید که این گیاهان را در گلدان بکارید باید بدانید که گلدانهایی که ۱۵ سانتیمتر عمق دارند برای این گیاه کافی هستند و گلدانهایی که بسیار بزرگتر از این حد هستند  مانع از  گلدهی مناسب این گیاهان می شوند.  بذرهای گیاه را می توان جمع آوری کرد و در سال بعد از آنها برای تکثیر این گیاه استفاده کرد . فقط زمانی نسبت به جمع آوری بذرها اقدام کنید که میوه ها خشک و قهوه ای رنگ شده باشند.

 

شـرایـط نگـهـداری لیسیانتوس

آبـیاری :

به آبیاری منظم و مرتب نیاز دارد تا بهترین گلدهی را داشته باشد. اما نباید پای بوته ها همیشه خیس و مرطوب باشد . زیرا این مسئله می تواند منجر به زرد شدن برگها و ضعیف شدن گیاه شود. بنابراین زمانی گیاه را آبیاری کنید که سطح خاک تا عمق حدود ۵ سانتیمتری تا حدودی خشک شده باشد. هنگام آبیاری سعی کنید که برگها و گلها خیس و مرطوب نشوند. این مسئله به جلوگیری از شیوع بیماری‌های قارچی کمک می کند.

نـور :

به مکانی با نور مستقیم آفتاب حداقل به میزان ۶ ساعت در طی روز نیاز دارند. نور کم محیط از جمله دلایل بلند شدن بیش از اندازه ساقه ها ، عدم استحکام آنان ، کم رنگ شدن برگها و عدم گلدهی و یا ریز شدن گلها است. نور مستقیم آفتاب زمانی که دمای محیط گرم است می تواند مشکلاتی از نظیر سوختگی حاشیه و نوک برگها ، زردی برگها و عدم گلدهی و یا ریزش غنچه های گل ایجاد کند.

دما :

بهترین دما برای رشد این گیاه در طی روز دمای ۲۵_۲۰ درجه و در طی شب دمای ۱۸_۱۶ درجه مناسب است. بنابراین این گیاه چندان با مناطقی که تابستانهای بسیار گرمی دارند سازگار نیست زیرا هوای گرم و نامناسب از دلایل عدم گلدهی این گیاه و زرد شدن برگهای آن است. به طور کل در مناطقی که دمای هوا به بیش از ۲۵ درجه می رسد بهتر است گیاه را در مکانی بکاریم و قرار دهیم که در بعد از ظهر از سایه برخوردار باشد.در مکانهایی که زمستانهای نسبتا گرمی دارند و دمای محیط به کمتر از ۱۰ درجه نزول نمی کند گیاه میتواند یک سال دیگر نیز به رشد خود ادامه دهد.گیاه معمولا در ۴ درجه سانتیگراد شروع به از بین رفتن می کند.

خـاک :

به خاکی با زهکش خوب و همچنین غنی از مواد ارگانیک نیاز دارد تا گلدهی خوبی داشته باشد. برای کوددهی این گیاهان می توان از فرمول های ۲۰-۱۰-۲۰ استفاده کرد. اگرچه وجود فسفر اصولاً به گلدهی گیاهان گلدار کمک می کند اما به نظر می رسد که این گیاه چندان عکس العمل مثبتی نسبت به این کودها نشان نمی دهد. کودها را می توان هر دو هفته یکبار قبل از اینکه گیاه به گلدهی برسد استفاده کرد . بعد از گلدهی گیاه کوددهی را می توان با فواصل هر ۴ هفته یکبار انجام داد. همچنین بهتر است که این کود را با نصف غلظت معمول و توصیه شده که برای سایر گیاهان استفاده می شود، بکار برد.

لیسیانتوس

تعداد گلبرگ ها متغیر است و برخی از انواع مدرن و امروزی گلبرگهای بیشتری نسبت به انواع قدیمی دارند. فصل گلدهی از اوایل تابستان تا اواخر تابستان است. بعد از بریدن گلها و گذاشتن آنها در گلدان، حدود ۳_۲ هفته گلها دوام می آورند و به اصطلاح عمر گلدانی قابل توجهی دارند. از اسامی انگلیسی این گیاه می توان به این موارد اشاره کرد:Lisianthus, Texas Bluebell, Prairie Gentian, Tulip Gentian, Gentian

در پرورش گلخانه ای و برای جلوگیری از خم شدن ساقه های گل این گیاه نوعی سیم کشی و نوار کشی را در سطح بستر کاشت این گیاهان انجام می دهند. این توری های سیمی در چند سطح و ارتفاع مختلف قرار میگیرند و ساقه های گیاه از بین منافذ آنان رد می شود تا از خم شدن آنان جلوگیری شود. چنین سیستمی در گلخانه های میخک نیز بکارگرفته میشود.

گونه‌های گیاهی لیسیانتوس

از بین گونه های گیاهی لیسیانتوس دو گونه بیشتر از سایرین محبوبیت دارند با نام های E.eussellianum وE. exaltatum  که این نام علمی مترادف با E. grandiflorum  نیز می باشد. گونه E. russellianum نمونه ای است که بیشتر از گونه دیگر مورد کشت و کار قرار گرفته است و امروزه نمونه های اصلاح نژاد شده و دورگه آن در دنیای گلها و گیاهان زینتی مورد کشت و کار قرار گرفته است.

 

 

آفات و بـیماری :

از بیماری های قارچی این گیاه می توان به بلایت بوترتیس – Botrytis blight

سفیدک دروغین-Downy mildew

پوسیدگی ساقه فوزاریومی-Fusarium stem rot

پژمردگی فوزاریوم- Fusarium wilt

پوسیدگی ساقه ریزوکتونیا- Rhizoctonia stem rot

و پوسیدگی ریشه پیتیوم-Pythium root rot

اشاره کرد. بیماری های ویروسی نیز گاهی برای این گیاه مشکل ساز می شوند. این بیماریها موجب می شوند که گیاه کوتاه قامت ، برگها زرد – سبز و گلها کوچک و بدشکل بشوند و یا اصلا گلی شکل نمی گیرد . راه درمانی برای بیماریهای ویروسی نیست و فقط باید گیاهان آلوده را حذف کرد.

 

 

آفت پشه سیاه یا مگس سیاه خاک

خسارت و علائم:

از علایم وجود این آفت در ابتدا پژمردی و افتادگی جوانه‌ها، ضعیف شدن گیاه، زرد شدن برگ گیاه و همچنین مشاهده حشره بالغ در گلخانه و اطراف بسترها اشاره کرد. بسیاری از گیاهان مانند کاکتوس‌ها، ساکولنت ها، افوربیاها و همچنین گل شمعدانی، بنفشه آفریقایی میخک و بسیاری از گل‌های آپارتمانی به این آفت حساس می‌باشند. با به هم زدن خاک کرم های ریزی در خاک مشاهده می شود.

پیشگیری:

– جداسازی گیاهان بالغ بخصوص گل‌های آپارتمانی از بسترهای کاشت.

– ضدعفونی کامل خاک قبل از استفاده با حشره‌کش‌ها و سموم قارچ‌کش .

– قرنطینه کردن گیاهان تازه خریداری شده قبل از ورود به گلخانه یا منزل

از قرار دادن گیاهانی مانند بنفشه آفریقایی یا شمعدانی در اطراف بستر کاشت یا قلمه خودداری کنید.

راه‌های مقابله با پشه قارچ :

 

در اطراف بسترهای کاشت از کارت‌های زرد رنگ استفاده کنید، این کار باعث می‌شود گیاهای بالغ در تله‌ها گیر کنند و از تعداد آنها کاسته شود.
استفاده از شن بر روی بستر خاک می‌تواند در نابودی این آفت کمک کند، این حشره معمولاً در عمق نیم سانتی خاک تخم می‌گذارد .
با ریختن حدود یک سانتی متر شن بر روی بستر و از آنجایی که شن به سرعت خشک می‌شود حشره ماده بالغ فکر می‌کند که خاک خشک است در نتیجه تخم گذاری انجام نمی‌شود. البته در مورد بستر کاشت بذر کاکتوس این کار باید بعد از سبز شدن و برگ شدن جوانه‌ها انجام گیرد.

استفاده از چسب های تله در گلخانه ها و سالن های کاشت.

استفاده از پروکسید هیدروژن (آب اکسیژنه):
از آب اکسیژنه می‌توان با ترکیب با آب به مقدار ۱ به ۴ با آب، یعنی یک قسمت پروکسید هیدروژن ۳ درصد را با چهار قسمت آب مخلوط کنید.
سپس با این محلول بستر کشت آلوده خود را آبیاری کنید . لاروها در برخورد با پروکسید هیدروژن میمیرند و بعد از آن پروکسید به اکسیژن و آب تبدیل می‌شود که برای گیاه کاملاً بی ضرر است.

آفت پشه سیاه یا مگس سیاه خاک

نام علمی :
Fungus Gnat

لاروهای این حشره که به صورت کرم‌های ریزی در خاک بستر مشاهده می‌شود می‌توانند به سرعت گیاهان و جوانه‌ها را نابود کنند. این حشره به پشه قارچ نیز معروف است. این آفت در رطوبت بالا و بیشتر در بسترهایی مانند پیت ماس زندگی می‌کند.  این افت معمولاً زمانی مشاهده می‌شود که تعداد آنها در محیط بسیار زیاد شده باشد و یا زمانی که گیاه از بین می‌رود. در واقع خود پشه به گیاه آسیب آن‌چنانی نمی‌زند و این لاروهای این حشره هستند که از ریشه گیاه تغذیه می‌کنند و بعد از مدتی باعث خشک شدن گیاه و از بین رفتن آن می‌شود. این لاروها به صورت کرم‌های بسیار ریز با رنگ روشن در خاک دیده می‌شود.

مشخصات ظاهری پشه قارچ:

حشره بالغ به رنگ سیاه مایل به خاکستری دیده می‌شود و سیاه مایل به خاکستری مشاهده می‌شود، شباهت زیادی به پشه‌های خانگی دارد و به دلیل کم بودن قدرت پرواز این نوع پشه گسترشان در مناطق مختلف بیشتر از طریق خاک و گیاه‌ها می‌باشد. بیشتر در زمان آبیاری بستر در اطراف گلدان‌ها و بستر دیده می‌شود. لاروهای این حشره که در واقع به صورت کرم‌های ریزی به رنگ سفید و کرمی با سری مشکی رنگ دیده می‌شود. این حشره معمولاً در مکان‌های مرطوب زندگی می‌کنند و در خاک مرطوب تخم می‌گزارد لاروهای این حشره از ریشه و ساقه تغذیه می‌کنند بخصوص از ریشه و ساقه گیاهان تازه سبز شده.

چرخه زندگی پشه سیاه:

حشرات بالغ به مدت ۱ هفته زنده می‌مانند و در طول این مدت زمان می‌توانند در خاکی که مرطوب و غنی باشد بیش از ۳۰۰ تخم بگذارند. پس از ۴ تا ۶ روز لاروها از تخم بیرون می‌آیند و شروع به تغذیه از ریشه گیاه می‌کنند و دو هفته به صورت لارو باقی می‌مانند.  مرحله شفیرگی حدود ۳ تا ۴ روز طول می‌کشد. تمام چرخه زندگی این حشره ۳ تا ۴ هفته به طول می‌انجامد. به دلیل کوتاه بودن چرخه زندگی این حشره، بستر کاشت یا گلدان شما ممکن است میزبان هر چهار مرحله زندگی این حشره یعنی تخم، لارو، شفیره و حشره کامل باشد. به همین دلیل برای مبارزه با این آفت مدت زمان و روش‌های متفاوتی نیاز است.

 

عوارض و درمان هیپوئستس

اگر در طول مدت رشد گیاه مشاهده کردید که برگها زرد شده و می افتند، آبیاری را تنظیم کنید. زیرا آبیاری بیش از حد این علائم را ایجاد می کند.  برگهای رنگ پریده که دارای لکه های قهوه ای هستند معرف فعالیت حشره آفت است باید سم حشره کش نفوذی این لکها را آغشته کنید تا ازبین بروند. لکه های سوخته روی برگ هم در اثر اشعه مستقیم آفتاب یا مواد براق کننده شیمیایی حادث میشوند. محیط خیلی سرد ویا استفاده از آبسرد برای آبیاری هم می تواند برگها را کمرنگ کرده وباعث ریزش آنها می شود. در نور کم، نقاط رنگی و زیبای متن برگها محو می شود. گلدان را به محل روشن تری ببرید.

برگها زرد شده و می افتند:

آبیاری بیش از اندازه عامل ان است،تا سطح خاک گلدان خشک نشود آبیاری بعدی را انجام ندهید

برگها رنگ پریده و روی انها لکه های قهوه ای ظاهر شده اند:

حشره افت عامل این عارضه است،با پنبه خیس شده با سم حشره کش نفوذی لکه ها را اغشته کنید و یا طبق دستور هر دو هفته یکبار سمپاشی کنید تا لکه ها از بین بروند

لکه های سوخته روی برگها مشاهده میشود:

اشعه مستقیم افتاب و یا مواد براق کننده شیمیایی باعث این عارضه است،گلدان را به محل دیگری منتقل کنید و یا از مواد براق کننده استفاده نکنید

برگها کمرنگ شده و می افتند:

محیط خیلی سرد و یا از اب سرد جهت ابیاری استفاده شده است،گلدان را به محل گرمتری انتقال داده و در ابیاری از اب ولرم استفاده کنید

نقاط رنگی و زیبای متن برگها محو شده اند:

نور کافی نیست،گلدان را به محل روشن تری منتقل کنید،مواظب اشعه مستقیم افتاب باشید

حاشیه برگها خشک شده و لوله میشوند،برگها نازک شده اند:

هوای محیط گرم و خشک است،در صورت لزوم ابیاری کنید،گلدان را به محل سردتری انتقال دهید و غبارپاشی را فراموش نکنید.


برگ ها سیاه میشوند :

بخاطر آبیاری زیاد و عدم تهویه مناسب مخصوصا داخل تراریوم میباشد.

زیبایی این گل به وجود لکه های صورتی در متن سبز برگهاست،اگر چه به سایه مقاوم است ولی تاریکی باعث محو شدن این لکه ها میشود.

تکثیر هیپوئستس :

از طریق قلمه :

برای تکثیر این گیاه از اواسط بهار تا وایل پاییز با یک چاقوی تیز با قیچی باغبانی قلمه هایی را به طول ۱۰ – ۵/۷سانتی متر جدا کنید. قلمه ها را می توان در پودر هومون ریشه زایی فرو برده و بعد در گلدانی با قطر دهانه ۸-۶ سانتیمتر حاوی کمپوست بذر و قلمه کاشت و یا در آب ریشه دار کرد. در هر رو ش ، برگها ی پایین قلمه را جدا کنید ، ممکن است در زیر خاک و یا آب ریشه دهی کنند. قلمه ها را رد دمای ۲۱-۲۰ درجه سانتیگراد ، نور مناسب وکافی ولی دور از تابش مستقیم خورشید نگاه دارید.

قلمه را با کیسه پلاستیکی شفاف بپوشانید تا تعرق را کاهش داده و عمل ریشه دهی را تسریع کنید. زمانیکه ریشه دهی که حدود ۲ ماه طول خواهد کشید انجام شد، کیسه پلاستیکی را بردارید تا گیاه در محیط طبیعی به رشد ادامه داده و بزرگ شود. گیاه را با کود مایع تغذیه کنید تا گیاهی مناسب و زیبا داشته باشید. سپس آن را به گلدانی با قطر دهانه ۱۱ سانتیمتر حاوی کمپوست گلدانی با پایه پیت منتقل کنید.

 روش ریشه دهی:

در روش ریشه دهی در آب، زمانی که طول ریشه ها به ۵ سانتیمتر رسید، قلمه ها را بیرون آورده و در گلدان هایی با قطر دهانه ۹ سانتی متر بکارید. دقت کنید که به ریشه ها صدمه نزنید.

از طریق کاشت بذر:

این گیاه را می توانید از طریق کشت بذر در سینی بذر، گلدان کوچک ویا ظرف مسطح، حاوی کمپوست مخصوص و بذر و قلمه نیز تکثیر کنید. ازاواسط تا اواخر بهار، بذرها را به صورت پراکنده بکارید ودر دمای ۲۱-۲۰ درجه سانتیگراد نگاه دارید . زمانیکه نهال های بذری به اندازه کافی بزرگ شدند، آنرا بیرون آورید و در گلدانی با قطر دهانه ۶-۹ حاوی پیت و پرلایت بکارید.

شرایط نگهداری هیپوئستس

ابیاری :

خاک باید مرطوب نگه داشته شود و البته خیس نماند بهتر است که بین دو ابیاری سطح خاک گلدان تا حدودی خشک شود. ابیاری بیش از اندازع این گیاه موجب زرد شدن برگها و ریزش انان میشود اما اگر برگها بدون اینکه زرد شوند بریزند نشانه تشنگی گیاه است .گیاه رطوبت بالای هوا را دوست دارد برای تامین رطوبت از زیر گلدانی حاوی اب و سنگریزه به نحوی که انتهای گلدان با اب تماس نداسته باشد کمک بگیرید. برخی از این گیاهان در زمستان دوره استراحت دارند بنابراین ابیاری را به هفته ای یکبار کاهش دهید. مورد دیگری که در ابیاری ابن گیاه باید رعایت شود دمای اب ابیاری است اگر از اب سرد استفاده شود برگهای گیاه کمرنگ شده حتی ممکن است بریزند بنابراین اب را اگر با ۲۵درجه سانتی گراد استفاده کنید نتایج بهتری میگیرید .

دما:

دمای روز ۲۴-۲۹ و دمای شب ۲۱-۲۳درجه سانتیگراد برای گیاه مناسب است دما نباید به زیر ۱۸درجه نزول کند در این صورت برگها کمرنگ شده و به تدریج میریزد.

نور:

این گیاه بهترین رنگ برگسار را در مکانی با نور میانه خواهد داشت یعنی محیط نباید کم نور باشد زیرا لکه های زیباب برگ کمرنگ و حتی محو میشود تابش نور مستقیم افتاب نیز برگها را خواهد سوزاند همچنین نور زیاد محیط میتواند موجب ریزش برگ شود.

خاک:

خاک غنی با زهکش بالا میخواد مخلوط پیت و پرلایت
در طی فصل رشد هر دو هفته یکبار میتوان با کودهای ملایم نظیر ۱۰٫۱۰٫۱۰برای کوددهی استفاده کرد هنگامی که ریشه از منافذ زیر گلدان بیرون بیاید موقع تعویض گلدان است که این عمل را میتوان در بهار انجام داد .

هرس :

یکی از مشکلات این گیاه این است که به مرور زمان شاخه ها بلند و باریک شده و منظره نامناسب پیدا میکند به همبن دلیل به طور منظم باید شاخه های بلند گیاه سرزنی شود تا رشد شاخه های جانبی تحریک و گیاه حالت بوته بیابد این کار را اگر در زمانی که گیاه جوان است و یا برای شاخه های جوان گیاه انجام دهید نتایج بهتر در بوته ای شدن و پر پشت شدن گیاه بدست خواهد امد.

 هیپوئستس

این گیاه با نام علمی hypoestes phyllostachya به خانواده acanthaceae تعلق دارد و بومی جزایر گرمسیری و نیمه گرمسیری اقیانوس هند است. در زبان انگلیسی به دلیل لکه های فراوان بر روب برگ این گیاهان انان ploka dot plant خوانده میشوند در ایران نیز به این گیاه خال صورتی و گل سنگ گفته میشود .هیپوئستس گیاهی علفی است که همانند یک بوته کوچک رشد میکند و طرحهای رنگبن برگهایش ان را به گیاهی جذاب و دوست داشتنی تبدبل کرده اندازه و رنگ لکه های موجود بر روی برگها متفاوت است.

شکل ورنگ گیاه هیپوئستس:

شکل معمول و متداول این گیاه برگهای سبز رنگی دارد که نقاط بیشمار صورتی رنگی بر روی ان وچود دارد اما نمونه های دیگر نیز تکثیر و پرورش داده میشود که لکه های سفید یا قرمز بر روی پهنخ برگ انان مشاهده میشود
از نظر تجاری هیپوئستس در دو گروه قرار میگیرد splash select series که بر روی برگهای سبز این گیاهان چهار رنگ صورتی .سفید .صورتی پر رنگ و قرمز وجود دارد که نواحی بزرگی از پهنه برگ را زیر پوشش خود میبرند  و confetti series که بر روی برگهای سبز این گیاه یکی از چهار رنگ یاد شده وجود دارد و تعداد لکه ها نیز از گروه قبل کمتر است برخی از پرورش دهندگان براساس رنگ غالب لکه های موجود بر روی برگ این گیاهان رل در ۳گروه قرار میدهند :
۱*با نقاط قرمز
۲*با نقاط سفید
۳*با نقاط صورتی
هیپوئستس اصولا گیاه

ی چند ساله است اما در فضای ازاد میتوان به عنوان گیاه یکساله نیز از ان استفاده کرد که به این منظور از بذر گیاه برای تکثیر انبوه ان استفادع میشود این گیاهان در فضای ازاد کاشته میشوند و با امدن سرما از بین خواهند رفت در طی فصل رشد ارتفاع گیاه هیپوئستس اغلب به ۴۵سانت میرسد برای گرفتن بذر از گیاه باید گیاه دو ساله شود تا بتواند گل دهد گلهای گیاه در سراسر سال تشکیل میشوند و رنگ انها متغیر و صورتی کمرنگ .صورتی. صورتی ارغوانی و سفید است .بعد از انکه گلها بر روی گیاه خشک میشود میتوان انها را جمع کرد و از بدر برای تکثیر استفاده کرد .

تکثیر انتریوم:

تکثیر انتریوم به روشهای  کاشت بذر ،تقسیم بوته ،قلمه گیری و جداکردن پاجوش امکان پذیر است.

روش کاشت بذر :

با کاشت بذر می توان این گیاه را تکثیر کرد. البته باید از بذر تازه این گیاه استفاده کرد و همچنین رسیدن بذر باید بر روی خود گیاه انجام شود که این نیز در حدود ۷_۶ ماه طول می کشد. رنگ بذرها قرمز و یا زرد رنگ است.
همچنین برداشتن پوشش بذرها نیز لازم است تا جوانه زنی آن ها بهتر انجام شود.

برای این کار ابتدا می توان آب را تا حدود ۲۱ درجه گرم کرد و بذرها را در داخل آب قرار داد . خیس خوردن بذرها برای مدت ۴_ ۳ روز به نرم شدن پوشش اطراف آن ها کمک می کند اما هر روز باید حداقل یک مرتبه آب ظرف را عوض کرد و از آب تازه استفاده کرد . برای کاشت بذرها   از مخلوط کوکوپیت + پرلایت استفاده کنید . بذر ها روی سطح قرار می گیرند و با کف دست به سطح خاک فشرده می شوند. فرو رفتن بذر ها تا عمق ۳ میلیمتر کافیست. سپس با روش غبار پاشی ، آبیاری می شوند . گلدان حاوی بذر ها در مکانی گرم با دمای حدوداً ۲۹  ۲۶ درجه سانتی‌گراد و پر نور ( به دور از نور مستقیم آفتاب ) قرار میگیرد. جوانه زنی ۸  ۲ هفته طول می کشد.

روش تقسیم بوته :

روش تقسیم بوته را در هنگام تعویض گلدان می توان انجام داد. هنگامی که گیاه را از گلدان بیرون می آوریم می توان با وسیله ای تیز توده ریشه را به همراه برگسار متصل به آن به دو یا چند قسمت تقسیم کرد و به عنوان گیاهانی مستقل در گلدان های جداگانه کشت کرد.

روش قلمه گیری:

روش قلمه گیری دیگر راه تکثیر است و از ساقه های این گیاه در هر زمان از سال بجز زمستان قلمه نیز میتوان تهیه کرد. قلمه ها حدوداً به طول  ۱۵  ۱۰ سانتی متر بهتر است از قسمت های پایین ساقه استفاده شود.برای بستر کاشت از کوکوپیت  یا کوکوچیپس استفاده کنید.دمای محیط در حدود ۲۴  ۲۲ درجه مناسب است . بستر کاشت را باید همواره مرطوب نگهداشت زیرا رشد ریشه های قلمه بستگی به رطوبت بستر کاشت دارد.

روش جدا کردن پاجوش :

جدا کردن پاجوش ها روش دیگر تکثیر این گیاه است . زمانی که یک پاجوش ۴ _ ۳ برگ داشت آن را از گیاه مادری جدا کرده و به شکل مستقل می کارند. به شکل تجاری و به تعداد  انبوه این گیاه را با روش کشت بافت تکثیر می کنند .

طراحی سایت
طراحی سایتسئوسرویس و تعمیر کولر گازی