دسته‌بندی نشده

معـرفـی گیـاه هـویـا

نام علمی : هویا_کارنوزا  HOYA_CARNOSA

خانواده: استبرقیان  ASCLEPIADACEAE

خواستگاه: آسیای شرقی و استرالیا

نام های دیگر: پيچ مومي، شمعي

مشـخصـات ظـاهـری

اين جنس گياهان تقریباً داراي ۲۰۰ گونه هميشه سبز و معمولا رونده و يا آويزان اغلب بومي شرق آسيا تا استراليا مي باشد بخاطر برگهاي زينتي و يا گلهاي بسيار جالب آن براي کاشت در گلخانه و يا مكانهاي گرم مناسب ميباشند .
ساقه های انواع مختلف این گیاه در شرایط مختلف نگهداری ۱۸_۱ متر ارتفاع دارند .  برگهای این گیاه در نمونه های مختلف آن شکلها و اندازه های مختلفی دارد.  کوچکترین برگ با اندازه ۵ میلیمتر طول و ۴ میلیمتر عرض متعلق به Hoya engleriana و از جمله بزرگترین برگها با اندازه ۲۵ سانتیمتر عرض و ۳۵ سانتیمتر طول متعلق به Hoya latifolia است.سطح برگها ممکن است صاف و یا کرکدار باشد.

نکته:

برگ برخی نازک و برگ برخی همانند  Hoya pachyclada آنقدر کلفت است که بیشتر شبیه گیاهان گوشتی همانند کراسولا به نظر می رسند تا هویا! نوک آنها می تواند گرد و یا نوک تیز باشد و از نظر رنگ نیز می تواند سبز تیره و یا کم رنگ و یا حتی دارای رگه های کرم-شیری و یا صورتی رنگ باشد. در واقع توجه داشته باشید که گیاه پیچ شمعی و پیچ مومی اگرچه هر دو به جنس هویا Hoya تعلق دارند و در واقع دو گونه متفاوت هستند که در ادامه مطلب توضیح مختصری در رابطه با گونه های گیاه هویا که بیش از دیگران مورد توجه قرار گرفته اند آورده شده است.

اما به شکل اختصار باید گفت در بین انواع مختلف گیاه پیچ شمعی که نام علمی آن Hoya_carnosa می باشد برخی دارای برگهای ابلق نیز هستند یعنی بر روی پهنه برگها رگه های کرم_شیری رنگ نیز گاهی مشاهده می شود اما در بین انواع مختلف گیاه پیچ مومی که نام علمی آن Hoya bella است تمامی برگها به رنگ سبز ساده هستند.

خـاک مناسب:

به خاکی نسبتا سبک با زهکش خوب نیاز دارد می توان از مخلوط خاک باغچه ضدعفونی شده۲۰% + پیت ماس ۳۰%+ ماسه شسته۵۰% استفاده کرد . زمان مناسب برای تعویض گلدان در بهار است زمانی که اولین جوانه های رشد جدید مشاهده می شوند اگر نیاز چندانی به بزرگ کردن گلدان نبود می توان از همان گلدان قبلی استفاده کرد.

کـوددهـی:

جهت کوددهی نیز می توان در طی فصل رشد هر ۳_۲ هفته یکبار از کودهایی ملایم همانند ۱۰-۱۰-۱۰ استفاده کرد.

هـرس:

اگر در ابتدای رشد(بهار)، نوک ساقه اصلی هرس و چیده شود رشد ساقه های فرعی تحریک شده و گیاه بیشتر حالت بوته ای پیدا می کند و به دلیل شکل گیری تعداد بیشتری ساقه، گلها نیز افزایش می یابند. همچنین می توان بعد از اتمام گلدهی ساقه ها را کوتاه کرد تا تشکیل ساقه های جدید تحریک شود و گلدهی ادامه یابد.

تکثیـر:

قلمه

این گیاه را می توان توسطه قلمه تکثیر کرد به این صورت که از ساقه ها قلمه هایی به طول ۲۰ سانتیمتر گرفته می شود و تمامی برگها بجز دو برگ بالایی جدا و در مخلوط پیت ماس + شن یا کوکوپیت + پرلایت یا خاک برگ مرغوب+شن کاشته شوند . استفاده از هورمونهای ریشه زا به ریشه زایی این گیاهان کمک می کند . همچنین کشیدن پلاستیک شفاف بر روی قلمه ها(کاور کردن) و یا اسپری روزانه آب در اطراف قلمه ها موجب حفظ بهتر رطوبت در اطراف قلمه ها می شود و این به نوبه خود به ریشه زایی قلمه ها کمک می کند.

تکثیر

کاشت بذر این گیاهان نیز از دیگر روشهای تکثیر است . بذرها را بعد از برطرف شدن خطر سرمای زمستانه در اوایل بهار می توان در مخلوط پیت ماس کشت کرد و در مکانی با دمای حدود ۲۱ درجه قرار داد تا جوانه بزنند . بعد از رفع خطر سرمای شبانه و بیشتر بودن دمای شبانه (بالاتر از ۱۵ درجه سانتیگراد) می توان گیاهان جوان را به محیط بیرون منتقل کرد.

لیسیانتوس

تعداد گلبرگ ها متغیر است و برخی از انواع مدرن و امروزی گلبرگهای بیشتری نسبت به انواع قدیمی دارند. فصل گلدهی از اوایل تابستان تا اواخر تابستان است. بعد از بریدن گلها و گذاشتن آنها در گلدان، حدود ۳_۲ هفته گلها دوام می آورند و به اصطلاح عمر گلدانی قابل توجهی دارند. از اسامی انگلیسی این گیاه می توان به این موارد اشاره کرد:Lisianthus, Texas Bluebell, Prairie Gentian, Tulip Gentian, Gentian

در پرورش گلخانه ای و برای جلوگیری از خم شدن ساقه های گل این گیاه نوعی سیم کشی و نوار کشی را در سطح بستر کاشت این گیاهان انجام می دهند. این توری های سیمی در چند سطح و ارتفاع مختلف قرار میگیرند و ساقه های گیاه از بین منافذ آنان رد می شود تا از خم شدن آنان جلوگیری شود. چنین سیستمی در گلخانه های میخک نیز بکارگرفته میشود.

گونه‌های گیاهی لیسیانتوس

از بین گونه های گیاهی لیسیانتوس دو گونه بیشتر از سایرین محبوبیت دارند با نام های E.eussellianum وE. exaltatum  که این نام علمی مترادف با E. grandiflorum  نیز می باشد. گونه E. russellianum نمونه ای است که بیشتر از گونه دیگر مورد کشت و کار قرار گرفته است و امروزه نمونه های اصلاح نژاد شده و دورگه آن در دنیای گلها و گیاهان زینتی مورد کشت و کار قرار گرفته است.

 

 

آفات و بـیماری :

از بیماری های قارچی این گیاه می توان به بلایت بوترتیس – Botrytis blight

سفیدک دروغین-Downy mildew

پوسیدگی ساقه فوزاریومی-Fusarium stem rot

پژمردگی فوزاریوم- Fusarium wilt

پوسیدگی ساقه ریزوکتونیا- Rhizoctonia stem rot

و پوسیدگی ریشه پیتیوم-Pythium root rot

اشاره کرد. بیماری های ویروسی نیز گاهی برای این گیاه مشکل ساز می شوند. این بیماریها موجب می شوند که گیاه کوتاه قامت ، برگها زرد – سبز و گلها کوچک و بدشکل بشوند و یا اصلا گلی شکل نمی گیرد . راه درمانی برای بیماریهای ویروسی نیست و فقط باید گیاهان آلوده را حذف کرد.

 

 

 

خاک:

اغلب انواع این گیاه به خاکی با اسیدیته ۶_۵٫۵ ، زهکش مناسب و حاوی مواد ارگانیک (همانند خاک برگ و یا کود بسیار پوسیده گاوی) نیاز دارند. همچنین استفاده از لایه ای از مواد ارگانیک بر روی سطح خاک به رشد ریشه های آنان کمک می کند زیرا اصولا ریشه های این گیاه سطحی است و از وجود چنین موادی در خاک بسیار استفاده می کند. بخصوص اینکه چنین موادی بر روی سطح خاک موجب خنک ماندن خاک و حفظ رطوبت آن در طی تابستان می شوند.

درختان ماگنولیا به دلیل طبیعت شکننده ریشه هایشان، بعد از استقرار در یک محل به سختی جابجا می شوند و احتمال از بین رفتن گیاه بعد از جابجایی وجود دارد بنابراین علاوه بر اینکه در زمان انتقال گیاه گلدانی به خاک باغچه و یا باغ باید با احتیاط فراوان عمل کرد تا ریشه ها نشکنند، باید مکان کاشت را نیز با دقت انتخاب کرد تا سالها بعد به دلیل رشد و گستراندن شاخسار و کمبود فضا مجبور به جابجایی آنها نشویم. زمان مناسب کاشت درختان جدید بهتر است که اگر نمونه انتخابی از جمله انواع همیشه سبز است در اواسط بهار و اگر از انواع خزانپذیر است نیز در اواسط بهار و یا در اواخر تابستان-اوایل پاییز نستب به کاشت گیاه اقدام کرد.

قرار دادن گیاه در گودال

هنگام قرار دادن گیاه در گودال نیز حتما توجه کنیم که گیاه در همان ارتفاعی که در گلدان کاشته شده بود و قرار داشت، درمکان جدید قرار بگیرد و کاشته شود. یعنی عمیق تر کاشته نشود. این مسئله بخصوص در مورد درختان پیوندی موجب می شود که گیاه از محل پیوند بپوسد از بین برود. البته این مسئله یعنی پوسیدن گیاه از محل پیوند حتی در زمانی که لایه های مواد ارگانیک بر روی خاک و در کنار تنه درخت بر روی سطح خاک استفده می شود نیز ممکن است پیش اید. به همین دلیل در زمان پخش  این مواد بر روی خاک فاصله ای را با تنه اصلی ( مثلا در حدود ۲۰ سانتیمتر ) رعایت کنید.

گیاهان ماگنولیا به خاکی نسبتا اسیدی نیاز دارند و قلیایی بودن خاک موجب عدم رشد و گلدهی مناسب آنان می شود. به همین دلیل کلروز آهن یا زرد شدن برگها ناشی از کمبود آهن از جمله مشکلات رایج این گیاهان است. زیرا قلیایی بودن در ابتدا مانع از مصرف عناصری همانند آهن و همچنین گوگرد می شود و کمبود این دو عنصر از جمله دلایل زرد شدن برگهای این گیاه هستند. به همین دلیل استفاده از کودهای حاوی آهن و فسفر برای این گیاه توصیه می شود.

پاچوپودیوم ( نخل ماداگاسکار )

شرايط نگهداري :

در انواع مختلف از بسترها رشد می کند. برخی از گونه تنها در یک بستر رشد مي كنند در حالی که اكثر گونه ها در بسترهاي مختلف رشد مي كنند . انتخاب نوع بستر را می توانید با توجه به رشد در چگونگی تخصصی زیستگاه آن انتخاب كرد .  اين دسته از گیاهان به نوسانات رطوبت، باد های شدید، و درجه حرارت زیاد عادت دارند . گیاهانی با سازگاری های ویژه كه در زمان قرار گرفتن در معرض خشکسالی شدید هم رشد مي كنند و به همين دليل از گياهان مهم در زیستگاه زمین شناسی قرار گرفته است.

ریشه پاچوپوديوم در شکاف تشکل های سنگی جاي مي گيرند. ریشه غیر آبدار در خاکي كه ، مواد معدنی، و هوموس در این شکافها وجود دارند نفوذ مي كند .

پاچوپوديوم در شن و ماسه و درصد كمي از خاک سرخ لاتریت بسيار عالي رشد مي كند . .اما در تركيب بستر در منازل تركيب ٢٠٪‏ ورمي كمپوست و ٢٠٪‏ خاك برگ و ٦٠٪‏ ماسه يا پرليت در گياهان جوان مي تواند تركيب خوبي براي اين گياه باشد هر چند در تركيبات ديگر هم به راحتي رشد مي كنند .

برگهاي اين گياه عمر كوتاهي دارند و زود ميريزند و به همين دليل در جنگلهاي اين گياه در پاي درختان هميشه انبوهي از برگهاي خشك اين گياه ريخته كه مواد غذايي مناسبي هم براي انها به حساب مياد . و به همين جهت خاك برگ جنگلي را دوست دارند . اما خاك برگ زياد باعث پوسيدگي ريشه مي شود .

نكته مهم :

ابياري بايد نامنظم انجام شود ، ابياري منظم اين گياه را اذيت مي كند گاهي تا مرز خشكي و گاهي در زير باران و نياز به اكسيژن و نور فراوان دارد ، در پشت پنجره كه نور بيشتري دارد و حتي الامكان در فصل غير از زمستان در ترأس يا بالكن يا حياط گذاشته شود كه رشد بهتري كند . ريزش برگها در پاييز و زمستان كاملا طبيعي هست و نگران كننده نيست . به بوي غذا در منزل حساس و حتي الامكان در اشپزخانه نگهداري نكنيد .

كوددهي :

در بهار كود ٢٠/٢٠/٢٠ و در تابستان و پاييز كود پتاس بالا و فسفر بالا براي حفظ مقاومت در زمستان (اگر در بيرون از منزل نگهداري مي كنيد ) اما حتي الامكان بهتره در زمستان از سرماي شديد محفوظ باشند . فقط ٣ ماه زمستان نياز به كود ندارند و از جمله گياهان پر مصرف كود هستند .

 

آگلونما

گیاه بسیار زیبایی است با برگ های ابلق با ساقه ها کوتاه و برگ های بیرون آمده از غلاف ، نیزه ای شکل و خم شده به طرف پایین با طول ۱۲ تا ۱۵ سانتیمتر (که گاه تا ۲۰ سانتیمتر نیز می رسند)؛ مقاومت خوبی در برابر سایه و خشکی دارد. آگلونما در حدود چهل گونه گیاه علفى در هند و مالزى دارد كه برخى از آنها به خاطر داشتن برگ هاى ابلق به عنوان گیاه زینتى در گلخانه ها نگهدارى مى شوند. گیاهی همیشه سبز و پایا با برگ های زینتی می‌باشد. برگهای آن (مستطیلی نیزه‌ای )می باشد، اندازه برگ ها بر حسب گونه بطول ۲۵ سانتیمتر و پهنای ۱۲ سانتیمتر نیز می‌باشد. ارتفاع گیاه برحسب گونه تقریباً بین ۲۰تا ۴۰ سانتیمتر در سطح فوقانی خود تغییر می‌کند. دارای نقاط و یا لکه‌های سبز تیره می‌باشد. گل های این گیاه سفید و در تابستان آشکار می‌شود. میوه‌های آن قرمز رنگ می‌باشد. در صورتی که مدت درازی از آن مراقبت شود تنها یک میوه خواهد داد.

نيازها

نور:
نور کافی، دور از آفتاب مستقیم
دما:
در زمستان باید در داخل خانه نگهداری شود؛ حداقل دماى قابل تحمل این گیاه تا ۱۵ – ۱۰ درجه سانتیگراد است.
آبيارى:
اجازه دهید در بین دو آبیاری سطح خاک گلدان خشک شود زیرا آب زیادی باعث پوسیدگی گیاه می شود. در زمستان آب كمترى نياز دارد.
خاك:
مخلوط خاک گلدانی (خاکبرگ، ماسه ، پیت، خاک باغچه) با قابلیت نفوذ خوب
كود:
در بهار و تابستان هر دو هفته یك بار نیاز به كود محلول دارد.

از نگهداری گیاه در نزدیکی شوفاژ یا بخاری خودداری نماييد.

برای پاک کردن برگها هر ماه آنرا با آب ولرم و اسفنج شستشو دهید.

شیره این گیاه سمی است و باعث سوزش در پوست ميشود. در صورت مصرف خوراكى موجب سوزش دهان ، لب ها ، گلو و زبان میشود.

معرفی گیاه آگلونما به همراه روش نگهداری و تکثیر آن -فروشگاه کهربا
معرفی گیاه آگلونما به همراه روش نگهداری و تکثیر آن -فروشگاه کهربا

معرفی گیاه آگلونما به همراه روش نگهداری و تکثیر آن -فروشگاه کهربا

تكثیر:

به‌ وسیله بذر: دانه‌های میوه‌ را در حرارت ۲۷ درجه ساتیگراد در بهار بکارید.
بوسیله قلمه: در بهار می‌توان قلمه‌هایی از ساقه گیاه گرفته و در مخلوطی از ماسه، پیت در دمای ۲۱-۱۸ درجه سانتیگراد کاشت.
تقسیم ریشه: در بهار می‌توان با تقسیم ریشه گياه را تكثير كرد.

 

معرفی گیاه آگلونما به همراه روش نگهداری و تکثیر آن -فروشگاه کهربا