شرایط محیطی مناسب

انتریوم

Anthurium از خانواده آراسه ها
زادگاه اصلي ان كلمبيا ، اكبادور
در كشور هاي اكبادور و كلمبيا دماي هوا در طول سال ١٦ درجه در شب و ٢٠ درجه روز با يكي دو درجه بالا پايين هست و اين دما بهترين دما براي اين گياه زيبا هست . در ايران به دليل گرماو خشك بودن هوا و متغير بودن در منازل بهتره در زمستان گياه رو در سرمادهي با دماي ١٦ درجه قرار بديم تا در بهار به گلدهي برسه .
اما در گلخانه ها به دليل ثابت بودن هوا و وجود رطوبت نيازي به اين كار نيست .
البته در زادگاه انتريوم ها رطوبت زيادي وجود ندارد و به همين دليل نياز به رطوبت زياد ندارند، اما غبار پاشي در تابستان و بهار را بسيار دوست دارند ولي روي گل ان حتي الإمكان غبار پاشي نكنيد .

خاک و کود مناسب:

مخلوط پرليت و پيت ماس و ورمي كمپوست براي بستر گياه براي منازل بسيار عالي هست اما در صورت تامين مواد غذايي به موقع گياه بهترين بستر براي انتريوم ها كوكوچيپس هست كه در گلخانه هاي حرفه اي از كوكوچيپس استفاده ميكنند. و از كود ۱۲/۱۲/۳۶ يا  ازکود کریستالون صورتی استفاده کنید که هم باعث برطرف کردن نیازهای اهن ونیتروژن وفسفربرای گیاه می شودوهم به علت داشتن پتاسیم بالا(۳۶%)باعث گل دهی وشادابی گیاه شمامی شود.
ابياري: بايد به حدي باشد كه خاك نسبتا مرطوب باشد ، در تابستان اب بيشتري نياز دارد و حتما خاك رو مرطوب نگه داريد .
تكثير: از طريق بذر و پاجوش مي باشد و بهترين بستر براي پاجوش ها كوكوچيپس يا كوكوپيت هست .

بيماريها :

در صورت كوچك شدن و ضعيف شدن برگهاي جوون و گل ندادن و و رنگ پريدگي برگها با استفاده از كود مورد نظر گياه رو تقويت كنيد و نور گياه رو به صورت غير مستقيم زياد كنيد .
لكه سوختگي روي برگها و يا لبه برگها و يا لكه قهوه اي كه بعدا تبديل به سوختگي ميشه نشانه بيماري قارچ هست و براي درمان ابتدا بايد برگهاي خراب و بيمار رو قطع كنيد و سپس از محلول پاشي و ابياري با قارچ كش استفاده كنيد در منازل از هر قارچكشي مي تونيد استفاده كنيد اما در حالت تخصصي استفاده از كوپراكسي كلرايد بهتر هست .
و بهترين زمان براي پيشگيري استفاده يكبار در اول هر فصل سال مي باشد .
براي از بين بردن انواع حشرات و كنه ها مي تونيد بعد از  از بين بردن آفات يا برگهاي افت زده از سموم حشرات سيستماتيك براي از بين بردن قطعي افت استفاده كنيد .

انواع انتريوم ها:

انتريوم ها انواع مختلفي دارند ، كه در سال ١٨٦٠ به ٢٨ گونه شامل ١٨٣ مدل و طرح مختلف تقسيم بندي شدند.و مجدد در سال ١٩٨٣ به بخش هاي زير تقسيم بندي شدند .
Belolonchium
Calomystrium
Cardiolonchium
Chamaerepium
Cordatopunctatum
Dactylophyllium
Decurrentia
Digitinervium
Gymnopodium
Leptanthurium
Pachyneurium
Polyphyllium
Polyneurium
Porphyrochitonium
Schizoplacium
Semaeophyllium
Tetraspermium
Urospadix
Xialophyllium
امروزه اين گياه در زمره پر طرفدارترين و يكي از گونه هاي پر درامد محسوب مي شود چون هم از گل و هم از برگ اين گياه براي تزيين استفاده ميشود .
بعضي از گونه هاي انتريوم گلهايي به بزرگي و عرض حدود ٥٠ سانت ميدهند كه مخصوص كشور اندونزي هستند و بعضي هم گل هاي بسيار ضعيف ولي برگهاي بسيار قوي كه گاها تا بيشتر از يكماه در اب قابل نگهداري هست مثل گونه بسيار بسيار پر طرفدار cubence ها كه توليد ان از جمله گياهان پر سود و جديد براي توليد برگ جهت تزيين و همچنين نگهداري اين گياه زيبا در اپارتمان محسوب مي شود .
توليد ان به راحتي در گلخانه هايي كه سيستم كنترل سرما و گرما و رطوبت رو دارا هستند امكان پذير هست .

 توضیحات درباره کوردلین

Deracaena Sanderiana و کوردیلین Cordyline terminalis ، كه از خانواده Laxmanniaceae می باشد. هر دو با يك شگرد قابل كاشت هست از اين رو توضيح براي يكي كافيست ،  گیاه كردلين داری ۱۵ گونه از گیاهان همیشه سبز نخل مانند به صورت درختچه و درخت با برگهای بسیار زیبا می باشد، گونه مورد نظر بومی جنوب شرقی آسیا بوده و ارتفاع آن در حدود ۱۰۰ سانتی متر مي رسد .

شرایط محیطی مناسب

گیاه کوردیلین به نورمتوسط، گرمای معمولی تا زیاد، خاک همیشه مرطوب رطوبت نسبی ۷۰ تا ۹۰ درصد، خاک قلیایی احتیاج دارد. کود مورد نیاز این گیاه رامی توان أز كود كامل به میزان ۳ در هزار  هر دو هفته یک بار از اردیبهشت تا آبان مورد استفاده قرار داد .

 آفات و بیماریها ی گیاه و رفع آنها

لکه های قهوه ای روی ساقه ها و زیر برگ ها توسط حشرات آفت ایجاد می شوند. اگر ماهی یکبار با حشره کش نفوذی سمپاشی کنید علایم بر طرف می گردند.

برگ های زرد و تا رعنکبوتی کوردیلین را با سم کنه کش، آغشته کنید تا علائم فعالیت کنه قرمز بر طرف شود.

روش تکثیر

تكثير از طريق قلمه ، سر شاخه گیاه قبل از زمانی که بیشتر گیاهان را تکثیر می کنید، باید قطع شود. بهتر است تا زمانی که گیاه خیلی بلند نشده، عمل تکثیر را انجام دهید قسمت بالای گیاه را به وسیله قیچی باغبانی به اندازه ۱۰تا ۱۵ سانتی متر، جدا کنید. ابتدا درپودر هورمون ریشه زایی فرو برده و سپس در بستر حاوی کمپوست و پيت ماس قرار دهید. خاک رابه اندازه کافی مرطوب کنید ولی دقت داشته باشید بیش از اندازه آب یاری صورت نگیرد. قلمه ها دردمای ۲۱ درجه سانتی گراد در شرایط نور ر و کافی نگاه دارید. رطوبت گل خانه را تامين نماييد به خصوص در زمان ريشه دهي گياه .

بیان شرایط محیطی مناسب

نور مناسب:

رختان ماگنولیا به نوری کامل نیاز دارد یعنی وجود ۸_۶ ساعت نور مستقیم آفتاب برای رشد و گلدهی آنان لازم است. البته برخی از انواع این گیاه در مکان هایی نیمه آفتاب و نیمه سایه رشد مناسبی دارند. کمبود نور محیط از جمله دلایل عدم گلدهی و یا کاهش گلدهی گیاه، پریدگی رنگ برگ ها و بلند و باریک شدن ساقه ها می شود.

هرس مناسب:

درختان ماگنولیا معمولا به هرس نیازی ندارند اما گاهی لازم است که ساقه هایی که خارج از شکل گیاه رشد کرده اند و یا ساقه هایی که با هم اصطکاک دارند (که منجر به زخمی شدن پوست گیاه و ورود عوامل بیماری زا می شود) و یا ساقه هایی که در اثر وزش باد و یا سرمای زمستان آسیب دیده اند کوتاه شوند. در کوتاه کردن ساقه های این درخت شدت عمل به خرج ندهید. زیرا این مسئله علاوه بر شوکه کردن درخت منجر به رویش ساقه هایی باریک و آبدار و همچنین مرگ نوک ساقه ها خواهد شد. اگر لازم است که برای حفظ شکل تاج عمل هرس را انجام دهید کوتاه کردن و قطع کامل یک ساقه بلند به سرزنی چندین ساقه ارججیت دارد.

اگر از شکل تاج درخت ناراضی هستید عمل هرس را به شکل بسیار تدریجی و در طی چند سال انجام دهید. بهترین زمان هرس نیز برای نمونه های همیشه سبز قبل از شروع رشد بهاره و برای نمونه های خزان پذیر بعد از تشکیل شدن جوانه های گل و ظهور آنان است. است اگر در پاییز و یا اواخر تابستان اقدام به هرس کنیم احتمالا از گل دهی سال آینده کم خواهد شد. یکی دیگر از مواردی که باید در عملیات هرس در نظر گرفت حذف پاجوش های گیاه بخصوص در نمونه های پیوندی است.

بیماری ها و آفات:

از جمله آفاتی که به گیاهان ماگنولیا آسیب می رسانند می توان به شته، شپشک(که فعالیت آن موجب بروز لکه های سفید رنگ روی برگها می شود) کنه تارعنکبوتی اشاره کرد. از بیماریهای این گیاه نیز می توان از لکه برگی ، بلایت باکتریایی، شانکر ساقه و تنه ،  سفیدک پودری و پژمردگی ورتیسلیوم نام برد.

 

خاک:

اغلب انواع این گیاه به خاکی با اسیدیته ۶_۵٫۵ ، زهکش مناسب و حاوی مواد ارگانیک (همانند خاک برگ و یا کود بسیار پوسیده گاوی) نیاز دارند. همچنین استفاده از لایه ای از مواد ارگانیک بر روی سطح خاک به رشد ریشه های آنان کمک می کند زیرا اصولا ریشه های این گیاه سطحی است و از وجود چنین موادی در خاک بسیار استفاده می کند. بخصوص اینکه چنین موادی بر روی سطح خاک موجب خنک ماندن خاک و حفظ رطوبت آن در طی تابستان می شوند.

درختان ماگنولیا به دلیل طبیعت شکننده ریشه هایشان، بعد از استقرار در یک محل به سختی جابجا می شوند و احتمال از بین رفتن گیاه بعد از جابجایی وجود دارد بنابراین علاوه بر اینکه در زمان انتقال گیاه گلدانی به خاک باغچه و یا باغ باید با احتیاط فراوان عمل کرد تا ریشه ها نشکنند، باید مکان کاشت را نیز با دقت انتخاب کرد تا سالها بعد به دلیل رشد و گستراندن شاخسار و کمبود فضا مجبور به جابجایی آنها نشویم. زمان مناسب کاشت درختان جدید بهتر است که اگر نمونه انتخابی از جمله انواع همیشه سبز است در اواسط بهار و اگر از انواع خزانپذیر است نیز در اواسط بهار و یا در اواخر تابستان-اوایل پاییز نستب به کاشت گیاه اقدام کرد.

قرار دادن گیاه در گودال

هنگام قرار دادن گیاه در گودال نیز حتما توجه کنیم که گیاه در همان ارتفاعی که در گلدان کاشته شده بود و قرار داشت، درمکان جدید قرار بگیرد و کاشته شود. یعنی عمیق تر کاشته نشود. این مسئله بخصوص در مورد درختان پیوندی موجب می شود که گیاه از محل پیوند بپوسد از بین برود. البته این مسئله یعنی پوسیدن گیاه از محل پیوند حتی در زمانی که لایه های مواد ارگانیک بر روی خاک و در کنار تنه درخت بر روی سطح خاک استفده می شود نیز ممکن است پیش اید. به همین دلیل در زمان پخش  این مواد بر روی خاک فاصله ای را با تنه اصلی ( مثلا در حدود ۲۰ سانتیمتر ) رعایت کنید.

گیاهان ماگنولیا به خاکی نسبتا اسیدی نیاز دارند و قلیایی بودن خاک موجب عدم رشد و گلدهی مناسب آنان می شود. به همین دلیل کلروز آهن یا زرد شدن برگها ناشی از کمبود آهن از جمله مشکلات رایج این گیاهان است. زیرا قلیایی بودن در ابتدا مانع از مصرف عناصری همانند آهن و همچنین گوگرد می شود و کمبود این دو عنصر از جمله دلایل زرد شدن برگهای این گیاه هستند. به همین دلیل استفاده از کودهای حاوی آهن و فسفر برای این گیاه توصیه می شود.

 

برخی از گونه ها و انواع ماگنولیا همیشه سبز هستند و برخی با فرارسیدن فصل سرما برگهایشان را از دست می دهند. معمولا اکثر نمونه های همیشه سبز در طی تابستان (از اوایل تابستان ) تا فصل پاییز گلدهی دارند .  اما در نمونه های خزانپذیر  گلدهی (البته با توجه به شرایط آب و هوایی) از اواخر زمستان تا اوایل بهار  و قبل از اینکه برگها رویش کنند انجام می شود. البته گلهای این گیاهان نسبت به سرمای دیررس بهاره بسیار حساس هستند و در صورت چنین مسئله ای گلها و همچنین برگهای جوان که تازه شروع به رویش کرده اند به دلیل سرما سیاه شده و ریزش می کنند.

 شرایط محیطی

آبیاری:

اصولا درختان ماگنولیا به آبیاری منظم نیاز دارند و در صورت خشک بودن خاک میزان گلدهی گیاه بسیار کاسته می شود و نوک و حاشیه برگها خواهد سوخت و ریزش برگها تشدید خواهد شد. همچنین تحمل درختان مسن و بالغ در برابر خشکی تا حدودی بیش از درختان جوان است و به همین دلیل  آبیاری در سال اول کاشت بخصوص در طی تابستان بسیار منظم باید انجام شود.

دما:

گیاهان ماگنولیا اکثر از سرما بیشتر آسیب می بینند تا از گرمای تابستان. بخصوص اینکه اگر در تابستان آبیاری را با دقت و از روی برنامه انجام دهیم تحمل این گیاه در برابر گرمای هوا نیز افزایش می یابد. در مورد مقاومت و یا حساسیت در برابر سرما باید گفت که میزان این مقاوت در بین گونه های ماگنولیا با یکدیگر متفاوت است. برخی سرما را بیشتر و برخی کمتر تحمل می کنند. بخصوص نمونه های خزان پذیر در برابر سرمای اواخر زمستان و یا اوایل بهار بسیار حساس هستند و گلهایشان سیاه رنگ شده و از بین می رود. البته این به معنی عدم حساسیت نمونه های همیشه سبز این گیاه نیست و این گیاهان نیز در برابر سرمای دیررس بهار و یا زودرس پاییزه دچار سیاه شدن و ریزش برگها می شوند.

در بین نمونه های مختلف این گیاه به نظر می رسد که ماگنولیاهای ستاره ای ( گونه های M.kubus, M. X loebneri, M.stellata) نسبت به سرما و گرما مقاومت بیشتری دارند (با این وجود سرمای دیرس بهاره گاهی به برگهای آنان آسیب وارد می آورد)  اما گونه هایی مانند  M.sargentiana و M.sprengeri که اصولا بومی  نواحی جنوبی تر کشور چین و هیمالیا هستند در برابر سرمای زمستان و  یا گرمای تابستان تحمل کمتری دارند.  همچنین گونه هایی مانند M.grandiflora ,M.delavayi به سرما حساس هستند و درخت به طور کل در زیر ۵- از بین خواهند رفت.