خاک

شـرایـط نگـهـداری دیسکیدیا

نـور :

نور زیاد (فیلتر شده)
درخانه پشت پنجره شرقی مناسب است
در معرض نور شدید قرار نگیرد
با دریافت نور بیش از حد برگ ها قرمز و دچار سوختگی می شود.

آبیـاری :

آبیاری در تابستان و فصل رشد هنگامی که لایه ی رویی بستر به عمق ۵ سانت خشک شد اقدام به آبیاری شود.
آبیاری زیاد و خاک خیس باعث پوسیدگی ریشه و ساقه می شود.
آبیاری با آب ۳۶_۲۴ ساعت مانده و هم دمای محیط گیاه
این گیاه نسبتا به آبیاری کم مقاوم است.

خـاک :

خاکی با زهکشی بالا و متخلخل که مناسب گیاهان اپی فیت باشد.کوکوچیپس و یا پوست خرد شده نارگیل و کاج بستر خوبی برای پرورش این گیاه است.
با این حال برای D.ovataو D.pectenoides میشود از مخلوط ۳ قسمت اسفاگنوم + ۲قسمت پیت ماس یا خاک برگ پوسیده مرغوب و ضدعفونی شده + ۱ قسمت ماسه شسته درشت استفاده کرد. خاک باید تخلخل و زهکشی خوبی داشته باشد و حتماً در گلدانی که ته آن سوراخ است کاشته شود. تعویض خاک و گلدان را یکبار در سال و اول بهار انجام دهید .

دمـا :

دما در تابستان ترجیحا در روز ۲۸_۱۸ درجه و در زمستان کمتر از  ۱۵درجه نباشد
این گیاه به خوبی گرما را تحمل می کند.

رطـوبـت :

دیسکیدیا به رطوبت محیطی بیش از ۵۰% نیاز دارد.
رطوبت مورد نیاز گیاه بوسیله مه پاشی با آب ولرم و بدون املاح به اطراف گیاه فراهم شود.

تکثیـر:

از طریق قلمه ساقه و کشت بذر
قلمه ای به طول ۱۰_۸ سانتیمتر که تعدادی گره داشته باشد را جدا کرده و در خاک مخصوص کاشت قلمه (پیت ماس + پرلیت یا ماسه شسته) بکارید برای تسریع ریشه زنی میتوان از هورمون ریشه زا استفاده کرد
حدود دو سوم قلمه ها در خاک مرطوب قرار گیرد و سپس گلدان را بدون برخورد قلمه با دیواره کاور نمایید
در مدتی که قلمه ها پوشانده شده اند تهویه و هوادهی مطبوع روزانه انجام شود
در این مدت خاک رطوبت پایداری داشته و دمای محیط ۲۰_۱۸ درجه و با نور محیطی متوسط باشد.

شـرایـط نگـهـداری کنف نیوزیلندی New Zealand flax

آبیـاری:

گیاهان توسعه یافته و بالغ نیاز آبی کمی دارند و نسبتا به خشکی مقاوم هستند البته این مسئله نمی بایست منجر به خشکی کشیدن آنان به خصوص در انواع گلدانی شود .
می توان با توجه به سایز گلدان زمانی که سطح خاک تا حدود ۵ سانتیمتری خشک شده است نسبت به آبیاری گیاهان اقدام کرد .
خیس بودن دائمی خاک یکی از دلایل پوسیدگی طوقه و ریشه گیاه است. خشکی کشیدن بیش از اندازه نیز موجب سوختگی نوک و حاشیه برگها ، پژمردگی و در نهایت خشک شدن گیاه می شود.

نـور:

مکانی با نور کامل آفتاب (حداقل ۷_۶ ساعت نور مستقیم آفتاب ) برای این گیاه مناسب است البته اگر منطقه زندگی شما تابستان بسیار گرم دارد و یا اینکه این گیاه را به طور کل به شکل گلدانی پرورش می دهید بهتر است که در طی فصل تابستان آنرا در جایی قرار دهید که از ظهر به بعد از سایه برخوردار باشد . مکانهای بیش از اندازه سایه و کمبود نور مستقیم بخصوص در انواع ابلق موجب کم رنگ شدن رنگها و عدم زیبایی کامل برگسار این گیاهان می شوند.

دمـا :

این گیاه به طور کل مناسب مناطق سردسیری نیست . اگرچه برخی از انواع این گیاه سرما را تا ۱۷- درجه سانیگراد تحمل می کنند اما این در رابطه با تمامی انواع این گیاه صدق نمی کند و برای اطمینان از زنده ماندن این گیاه در طی فصل سرد توصیه می شود دمای محیط نگهداری بخصوص برای انواع گلدانی آن از صفر درجه  پایین تر نیاید که حتی در این صورت امکان سرمازدگی برگها وجود دارد به همین دلیل بهتر است که  برای جلوگیری از هرگونه آسیب به برگسار گیاه همیشه در جایی نگهداری شود که دما بالاتر از ۵ درجه باشد . گرمای هوا نیز تا حدود ۳۵ درجه مشکلی را برای گیاه ایجاد نمی کند البته توجه داشته باشید هر مقدار که هوا گرمتر باشد اولا بهتر است در مکانی گیاه قرار بگیرد که عصر هنگام از سایه برخوردار باشد و دوما نسبت به آبیاری گیاه می بایست با دقت بیشتری عمل کرد تا گیاه بیش از اندازه  دچار خشکی خاک نشود.

خـاک :

نسبت به خاک سختگیر نیست اما به دلیل حساسیت گیاه به پوسیدگی طوقه و ریشه ها به واسطه ماندگاری آب و خیس بودن همیشگی خاک بهتر است از خاکی با زهکش خوب که محتوی شن و ماسه است استفاده شود . نیاز غذایی این گیاه خیلی زیاد نیست مثلا می توان با استفاده از کود ضعیفی همانند ۱۰ ۱۰ ۱۰ یک بار در اوایل بهار و بار دوم در اوایل تابستان نیاز کودی آنرا برطرف کرد و یا اینکه می توان اوایل فصل رویش در صورتی که گیاه در فضای باز کاشته شده باشد از لایه ای از خاک برگ یا کود پوسیده دامی به ضخامت ۷_۵ سانتیمتر بر روی سطح خاک استفاده کرد البته این مواد را با فاصله حدود حداقل ۱۰ سانتیمتری از طوقه گیاه بدهید زیرا وجود این مواد در اطراف طوقه موجب ماندگاری آب در اطراف طوقه و افزایش احتمال پوسیدگی آن می شود.

 

شرایط نگهداری هیپوئستس

ابیاری :

خاک باید مرطوب نگه داشته شود و البته خیس نماند بهتر است که بین دو ابیاری سطح خاک گلدان تا حدودی خشک شود. ابیاری بیش از اندازع این گیاه موجب زرد شدن برگها و ریزش انان میشود اما اگر برگها بدون اینکه زرد شوند بریزند نشانه تشنگی گیاه است .گیاه رطوبت بالای هوا را دوست دارد برای تامین رطوبت از زیر گلدانی حاوی اب و سنگریزه به نحوی که انتهای گلدان با اب تماس نداسته باشد کمک بگیرید. برخی از این گیاهان در زمستان دوره استراحت دارند بنابراین ابیاری را به هفته ای یکبار کاهش دهید. مورد دیگری که در ابیاری ابن گیاه باید رعایت شود دمای اب ابیاری است اگر از اب سرد استفاده شود برگهای گیاه کمرنگ شده حتی ممکن است بریزند بنابراین اب را اگر با ۲۵درجه سانتی گراد استفاده کنید نتایج بهتری میگیرید .

دما:

دمای روز ۲۴-۲۹ و دمای شب ۲۱-۲۳درجه سانتیگراد برای گیاه مناسب است دما نباید به زیر ۱۸درجه نزول کند در این صورت برگها کمرنگ شده و به تدریج میریزد.

نور:

این گیاه بهترین رنگ برگسار را در مکانی با نور میانه خواهد داشت یعنی محیط نباید کم نور باشد زیرا لکه های زیباب برگ کمرنگ و حتی محو میشود تابش نور مستقیم افتاب نیز برگها را خواهد سوزاند همچنین نور زیاد محیط میتواند موجب ریزش برگ شود.

خاک:

خاک غنی با زهکش بالا میخواد مخلوط پیت و پرلایت
در طی فصل رشد هر دو هفته یکبار میتوان با کودهای ملایم نظیر ۱۰٫۱۰٫۱۰برای کوددهی استفاده کرد هنگامی که ریشه از منافذ زیر گلدان بیرون بیاید موقع تعویض گلدان است که این عمل را میتوان در بهار انجام داد .

هرس :

یکی از مشکلات این گیاه این است که به مرور زمان شاخه ها بلند و باریک شده و منظره نامناسب پیدا میکند به همبن دلیل به طور منظم باید شاخه های بلند گیاه سرزنی شود تا رشد شاخه های جانبی تحریک و گیاه حالت بوته بیابد این کار را اگر در زمانی که گیاه جوان است و یا برای شاخه های جوان گیاه انجام دهید نتایج بهتر در بوته ای شدن و پر پشت شدن گیاه بدست خواهد امد.